پروژه شهرک مسکونی آریو ۲ با بازخوانی اصول فضایی باغ ایرانی و انطباق آن با الگوی یک مجموعه مسکونی معاصر شکل گرفته است. هندسه منظم، محور اصلی، حضور آب، محرمیت و فضاهای آسایش، عناصر اصلی سازماندهی سایت را تشکیل میدهند و ساختار کلی مجموعه را تعریف میکنند.
سازماندهی سایت بر اساس یک محور مرکزی شکل گرفته که از ورودی مجموعه آغاز میشود و با عبور از فضای سبز و فضاهای جمعی، به میدان و آبنمای مرکزی میرسد. شبکه دسترسی، فضاهای باز و جانمایی ویلاها در ارتباط با این محور تعریف شدهاند تا ضمن ایجاد خوانایی در مجموعه، میان فضای خصوصی واحدها و فضاهای مشترک تعادل برقرار شود.
با توجه به تفاوت ابعاد و عرض قطعات، ویلاها در چهار تیپ طراحی شدهاند. هر تیپ از بازتفسیر فرمهای معماری بومی منطقه شکل گرفته و از طریق تفکیک، چرخش و ترکیب مجدد حجمهای ساده توسعه یافته است. این رویکرد امکان ایجاد پاسخهای متفاوت برای هر قطعه را فراهم میکند، در حالی که زبان معماری منسجمی در سراسر مجموعه حفظ میشود.
موقعیت و ویژگیهای هر بخش از سایت نیز در شکلگیری تیپها و نحوه استقرار آنها مؤثر بوده است؛ از بخشهای آرامتر و سبزتر مجموعه تا ویلاهای مرتبط با باغ و واحدهایی که از نور و دید بازتری بهره میبرند. به این ترتیب، تنوع تیپولوژیک نه بهعنوان مجموعهای از بناهای مستقل، بلکه بهعنوان بخشی از یک ساختار یکپارچه در مقیاس شهرک تعریف شده است.
در نهایت، پروژه تلاش میکند با بازخوانی مفاهیم باغ ایرانی و معماری بومی شمال ایران، میان هندسه، طبیعت، محرمیت و زندگی معاصر پیوند برقرار کند و هویتی واحد برای مجموعهای متشکل از ویلاهای متفاوت ایجاد نماید.