پروژه «V Residence» در زمینی به مساحت ۱۵۰۰ متر مربع در استان مازندران طراحی شده است. ایده اصلی پروژه از این پرسش شکل گرفت که چگونه می‌توان کیفیت زندگی در یک ویلای مستقل را در قالب یک ساختمان آپارتمانی بازتعریف کرد. استقلال فضایی، ارتباط مستقیم با فضای باز و تجربه متنوع سکونت، مفاهیمی بودند که مسیر طراحی پروژه را شکل دادند. بر همین اساس، واحدها به گونه‌ای سازماندهی شدند که ضمن حفظ استقلال، از طریق بالکن‌های وسیع، مبلمان‌پذیر و چشم‌اندازهای متنوع، تجربه‌ای نزدیک به زندگی در ویلا را برای ساکنان فراهم کنند.

فرم پروژه در پاسخ هم‌زمان به شرایط اقلیمی و نیازهای عملکردی شکل گرفت. با توجه به رطوبت بالای اقلیم شمال، در نخستین گام شکافی در حجم ساختمان ایجاد شد تا امکان گردش طبیعی هوا و تهویه مؤثر فضاها فراهم شود. این فضای میانی در ادامه به ستون فقرات پروژه تبدیل شد و مسیرهای ارتباطی، راهروها، پله‌ها و آسانسورها را در خود جای داد؛ تصمیمی که علاوه بر بهبود عملکرد ساختمان، سازماندهی فضایی روشنی را نیز به وجود آورد.

در ادامه، با ایجاد فضاهای منفی در حجم اصلی، بالکن‌هایی شکل گرفتند که ارتباط مستقیم واحدها با فضای باز و فضای سبز را تقویت می‌کنند. واحدها نیز با متراژهای متنوع و سازماندهی شمالی–جنوبی طراحی شدند تا هر واحد از چشم‌انداز دریا در شمال یا مناظر کوهستانی در جنوب بهره‌مند شود و در عین حال پاسخگوی نیاز گروه‌های مختلف ساکنان باشد.

برای پرهیز از یکنواختی و ایجاد هویتی منحصربه‌فرد، واحدهای هر طبقه به‌صورت پازل‌گونه و نامنظم در امتداد ارتفاع ساختمان جابه‌جا شدند. این جابه‌جایی‌ها کیفیت‌های فضایی متفاوتی از نظر نور، دید، سایه و نحوه استفاده از فضاهای باز ایجاد کرده و باعث شده است حتی واحدهای هم‌تیپ نیز تجربه‌ای متفاوت از سکونت داشته باشند. در نتیجه، نمای ساختمان نیز به‌جای تکرار یک الگوی ثابت، بازتابی از سازماندهی داخلی پروژه است؛ جایی که ریتم، عمق و تنوع نما مستقیماً از منطق فضایی و عملکردی ساختمان شکل گرفته است.

بدین‌ترتیب، فرم نهایی پروژه نه حاصل یک تصمیم صرفاً فرمال، بلکه نتیجه‌ی پاسخ هم‌زمان به اقلیم، سازماندهی فضایی و کیفیت تجربه‌ی سکونت است؛ رویکردی که تلاش می‌کند کیفیت زندگی ویلایی را در قالب یک ساختمان مسکونی معاصر بازتعریف کند.